Hendrik Johannes Boskemper

Powered by vir2biz

Persoonsgegevens

VoornaamHendrik Johannes
InitialenH.J.
AchternaamBoskemper
GeslachtMan
Geboren27-02-1922 in Amsterdam.
Overleden24-01-1945 in Neuengamme.


 

Neuengamme

Aangekomen op10-09-1944
Vanaf plaatsAmersfoort*
Kampnummer48731

Detentiegeschiedenis

Amersfoort*, tot 1944-09-10*

Geleden ziektes

Plaats: Hamburg-Neuengamme, Hausdeich 60
Periode: tot 1945-01-24
 In de bewaard gebleven dodenboeken van Neuengamme (de registratie van overleden gevangenen) staan verschillende ziekten waaraan gevangenen zijn gestorven: enteritis, tuberculose, dysenterie, hartfalen, enz. Dat is verhullend. De ware doodsoorzaak zijn vrijwel altijd de abominabele omstandigheden in het kamp geweest. Bovendien zijn de gegevens volledig onbetrouwbaar. Vaak werd er in de registratie maar wat opgeschreven. (Bron: Nederlanders in Neuengamme)

Verblijf in welke kampen

Neuengamme, hoofdkamp
Periode: 1945-01-24, tot deze datum, †

Literatuur

Gedenkboeken OGS
boek 34

Ingezonden verhalen over Hendrik Johannes Boskemper

Verhaal door robert scherpenisse - 27-03-2018

Henk Boskemper was kampioen wielrennen van Nederland in 1944. Hij is kort na de kampioenstitel opgepakt samen met onder andere Gerrit Voorting. Henk was samen met Gerrit, en nog iemand waarvan ik de naam niet meer weet. De trainingsrit was van Amsterdam naar Hilversum, je mocht niet wielrennen buiten het Olympisch Stadion. Maar Henk en zijn wielermaten werden om deze overtreding opgepakt. Voorting en de andere onbekende wielrenner kwamen terug vanuit het concentratiekamp. Alleen Henk is dit noodlottig geworden. Onbegrijpelijk dat iemand met een stalen conditie zo snel is achteruitgegaan. Henk was een zeer serieus wielrenner en leefde voor de hongerwinter alleen maar op bruine bonen en biefstuk. Dat was destijds sportvoeding. Henk was timmerman in de bouw, en had daar de fysieke sterke lichaamsbouw opgebouwd. Zijn moeder Cor Boskemper-Scherpenisse heeft na de oorlog altijd de hoop gehouden dat haar zoon ergens in Rusland gevangen zat. Zijn moeder bleef hopen op terugkeer. En heeft jaren met deze hoop geleefd. Ook het zijn moeder alle instanties nagetrokken over het verblijf van haar zoon.

Bron: Oorlogsgravenstichting

Verhaal insturen

U dient ingelogd te zijn om een verhaal in te sturen.

Inloggen

Foto insturen

U dient ingelogd te zijn om een foto in te sturen.

Inloggen

Wijzigingen doorgeven

U dient ingelogd te zijn om een wijziging/opmerking te versturen.

Inloggen