Gerardus Frederikus Baalhuis

Powered by vir2biz

Persoonsgegevens

VoornaamGerardus Frederikus
InitialenG.F.
AchternaamBaalhuis
GeslachtMan
Geboren28-12-1922 in Tilligte.
Overleden23-01-1945 in Neuengamme.


 

Neuengamme

Aangekomen op10-09-1944
Vanaf plaatsAmersfoort*
Kampnummer49595

Detentiegeschiedenis

Amersfoort*, tot 1944-09-10*

Geleden ziektes

Plaats: Hamburg-Neuengamme, Hausdeich 60
Periode: tot 1945-01-23
 In de bewaard gebleven dodenboeken van Neuengamme (de registratie van overleden gevangenen) staan verschillende ziekten waaraan gevangenen zijn gestorven: enteritis, tuberculose, dysenterie, hartfalen, enz. Dat is verhullend. De ware doodsoorzaak zijn vrijwel altijd de abominabele omstandigheden in het kamp geweest. Bovendien zijn de gegevens volledig onbetrouwbaar. Vaak werd er in de registratie maar wat opgeschreven. (Bron: Nederlanders in Neuengamme)

Verblijf in welke kampen

Neuengamme, hoofdkamp
Periode: 1945-01-23, tot deze datum, †

Literatuur

Gedenkboeken OGS
boek 34

Ingezonden verhalen over Gerardus Frederikus Baalhuis

Geschreven door Y Barelds op 02-07-2018

Bezoek Neuengamme op Dinsdag 12 juni 2018:

Op zondag 10 juni zijn Meint en ik vertrokken voor een vakantie naar het Duitse eiland Rugen. De reis er naar toe ging via Hamburg.
Er was hiervoor al vaker ter sprake gekomen dat ik graag een keer naar dit kamp wilde gaan bezoeken, omdat oom Gerrit hier in de oorlog is geweest. Omdat we er nu dicht in de buurt komen, zou het nu misschien kunnen.
Aangezien we heel erg veel file hebben gehad onderweg waren we pas op het eind van de middag bij Hamburg in de buurt en zagen we ineens de afslag naar Neuengamme. Snel even in de campinggids gekeken of er een camping in de buurt was en dat bleek het geval te zijn in Stove : het Stoverstrandcamping.
We hebben daar een paar dagen aan de Elbe gestaan en het kamp bezocht.
We hadden al wel vaker een concentratiekamp bezocht maar dit keer voelde het voor mij toch anders. Indrukwekkend was de herdenkingsplek waar alle namen opgeschreven waren van de overledenen die per dag waren bijgeschreven. Om daar dan zijn naam "Gerrit Baalhuis" bij te zien staan is toch wel even een slikmoment. Daarna hebben we het kamp gezien en pas daarna hebben we om informatie gevraagd. We werden allervriendelijkst ontvangen en meteen doorverwezen naar het secretariaat (archiv). Daar kregen we alle medewerking op onze zoektocht en kregen we alle informatie mee die beschikbaar was.
Ik wist bijvoorbeeld niet dat oom Gerrit een bakker is geweest vroeger en hoe leuk is het dan om te kunnen vertellen dat onze zoon nu ook een bakker is!
Ook wist ik niet dat hij gestorven bleek te zijn aan tuberculose en daar is gecremeerd. (Alhoewel mevr. ons vertelde dat dit dubieus is omdat bij deze arts die de doodsoorzaak moest opschrijven meestal de doodsoorzaak een tuberculose is.)
Toen mevr. Bessman ons vertelde over deze site zag ik zijn naam en gegevens staan en vertelde ze dat we zelf zijn foto en andere gegevens konden toevoegen.
Als eerbetoon aan oom Gerrit zal ik proberen zoveel mogelijk over hem op te zoeken en bij te schrijven.

Voorgeschiedenis:
Mijn moeder heeft ons vaak verteld over het grote verdriet binnen haar familie over het overlijden van broer Gerrit in de oorlog. Ze vertelde vaak dat de oorlog zo verschrikkelijk is geweest, dat de Duitser bij hun in huis zich hadden gevestigd en dat ze eten stond te koken met de soldaten achter zich, die een geweer bij zich droegen, om te kijken of ze het wel goed deed. Ze wilde niets meer te maken hebben met Duitsers in het algemeen, ging ook nooit naar Duitsland toe en werd erg nerveus van militaire en politionele macht.
Ongeveer 30 jaar geleden zijn broer Henk, met zijn zoon Henk, en broers Ben en Marinus naar Hamburg gereden omdat ze zelf wilden zien waar hun broer Gerrit in de oorlog was geweest en was gestorven. Mijn moeder kon mee maar wilde dit niet. Het verdriet zat emotioneel te diep en ze kon de stap naar Duitsland (nog) niet zetten.
Pas jaren later ging ze, (per ongeluk tijdens het volgen van een luchtballon), de "grens over". Nog weer een paar jaar later ging ze zelfs op ziekenbezoek bij mijn man naar een Duits ziekenhuis. Petje af; dat was een hele prestatie voor haar.

Op dit moment zijn mijn moeder en al haar broers overleden. Ik heb nog twee tantes die me iets zouden kunnen vertellen over het leven van mijn oom.

Verhaal insturen

U dient ingelogd te zijn om een verhaal in te sturen.

Inloggen

Foto insturen

U dient ingelogd te zijn om een foto in te sturen.

Inloggen

Wijzigingen doorgeven

U dient ingelogd te zijn om een wijziging/opmerking te versturen.

Inloggen